پاییز، و رنگ ِ سرخ...

من علاقه ی جنون آمیزی به رنگ سرخ دارم. سرخ ِتیره... دلم را واقعا از جا می کند و می برد... به همین خاطر از آن سیر نمی شوم. مثلا از نظر من برای رژ لب، هیچ رنگی جز قرمز مناسب نیست و هیچ جوره در کتم نمی رود که چه طور می شود رنگی جز قرمز را به لب زد. اصلا برایم معنا ندارد و قابل پذیرش نیست. به همین خاطر است که چند رژ لب قرمز مخملی جگر دارم که جان منند و هی هم باز حرص این را دارم که بیش تر رژ لب قرمز بخرم! این هایی که دارم، محشرند. واقعا مثل مخملند،پررنگ و مات و خوش رنگ. اخیرا یک مداد قرمز خوش رنگ هم دارم که رنگش عالیست. و لاک های قرمزم که محشرند. کلا برای بالا و پایین و داخل چشم، رنگ قرمز را مناسب می دانم و خودم را اغلب همین طور آرایش می کنم. پلک های قرمز خیلی کمرنگ، زیرچشم ها قرمز خیلی کم رنگ، و داخل چشم، قرمز پررنگ. با مردمک های قهوه ای. شاید اصلا نتوانید هضم کنید چه طور می شود کسی چنین سلیقه ای داشته باشد، ولی خوب من کلا همه چیزم از جمله سلایقم، کاملا منحصر بفرد است و به نظر خودم این نحوه ی آرایش، فوق العاده زیباست. اگر به فرض بخواهم رنگ دیگری را جایگزین کنم، فقط سیاه و دودی و سفید است که مدادهایش را هم دارم دقیقا. مدادهایم سفید و سیاه و سرخند فقط. البته عاشق سرمه هم هستم و عشق است سرمه. قبلا داشتم و می زدم ولی فعلا ندارم و ان شاء الله باید بخرم. ولی چیز سیاه که داخل چشمم می زنم خودم از چهره ام خوشم نمی آید و خیلی زن طور می شوم و حالت آرایش غلیظ پیدا می کند صورتم که اصلااا دوست ندارم. دوست دارم همیشه چهره ام لطیف و زیبا و پاک و معصوم باشد و رنگ قرمز تنها رنگیست که وقتی برای آرایشم استفاده می کنم، پاکی و لطافت چهره ام را از بین نمی برد و تازه خییییلی ملوس تر و نازتر می شوم. برای گونه ها هم هیچ رنگی جز سرخ را خوشم نمی آید اصلا. برای لب یا خط لب هم که فقط و فقط قرمز. که فقط هم قرمزش را دارم. برای کرم هم جز رنگ سفید، هیییییچ رنگی را نمی پذیرم، اصلا و ابدا. واقعا نمی توانم درک کنم چه طور امروزی ها فقط از کرم های کرم رنگ و قهوه ای و تیره و این تناژها استفاده می کنند. من که متنفرم و حالم بهم می خورد. کرم فقط و فقط سفید ِسفید. که البته من برای حفظ سلامتی پوستم هیچ وقت کرم نمی زنم جز کرم بی رنگ ضد آفتاب، و انواع ماسک ها و صابون ها و ژل های مفید. دوست دارم زیبایی ام طبیعی باشد و پوستم، عالی. خوب، این آرایش صورتی که گفتم، از نظر من فوق العاده است. گل سرها و کلیپس ها و تل های زیبایم هم که همه قرمزند، و بیش ترشان با رزهای درشت و خوشگل قرمز آراسته اند که گاهی مثل دیشب، به موهای زیبایم می زنم. الحمدالله. این آرایش صورت با موهایم(که نمی خواهم توصیفشان کنم چون رازند) و گل سرهایم، عالی می شوند. در نهایت هم، لاک قرمز... وای که من جان می دهم برای لاک قرمز. هم براقش را دارم هم ماتش را که هر دو به شدت خوش رنگ و زیبا هستند که البته براقش گم شده در خانه مدتیست، متأسفانه. ان شاء الله پیدا می شود. لاک قرمز که می زنم، جان می گیرم واقعا و اصلا انگار پوستم هم چند درجه روشن تر می شود... عجیب است... البته لاک مشکی هم دوست دارم که فعلا هنوز ندارمش و مدت هاست می خواهم بخرم ان شاءالله. جذاب و خاص است.

خلاصه که این طور است. لوازم آرایش من رژ لب های سرخ، لاک سرخ، مداد سرخ و سیاه و سفید است. همین قدر مختصر، و شیک و خاص و عالی. و من عاشق این سبک سلیقه ام هستم. زیبایی ام را که خدا داده و همه ی مخلوقات او قطعا زیبا هستند را دوست دارم و از او خواهش دارم کمکمان کند که شکرگزار این نعمت های زیبای بی دریغش باشیم تا توفیق ِداشتنشان را از دست ندهیم. هرچه از خوبی ها داریم از اوست، و هر چه از بدی ها داریم از خودمان است. و او که خود، خوبی ها را به ما داده، خود می تواند به آسانی همه را از ما بگیرد. باشد که قدردان نعمت هایش باشیم تا مغضوب او، نشویم.آمین.
وقتی این آرایش را می کنم، با موهای زیبا و گل سرهای زیبا، با لباس زیبا، با اندام زیبا، پوست زیبا، و این همه زیبایی، واقعا وقتی جلوی آینه می ایستم عمیق به خودم نگاه می کنم و می روم در اعماق آن چشم های اسرار آمیز و ناب ِقهوه ای، و مدتی همین طور خیره می مانم و فکر می کنم... زیبایی های مرا کم تر کسی دیده چون محفوظند. و چه زیباست که در چنین حالتی اشعار حافظ و سعدی بخوانی و برای معبودت سجده کنی. گویا با او یگانه شده ای. و خودت خوب می دانی که خاص ترین زن جهانی که اصلا حتی ذره ای شبیهت وجود ندارد. باشکوه ترین معشوقه ای. کسی هستی که نیازی به جلب توجه نداری و جز عشق حقیقی را در زندگیَت نخواهی پذیرفت و جنس این عشق حقیقی را هم کاملا می دانی چیست و عمرا فریب تقلبی هایش را نمی خوری ان شاءالله. و جز "او" هیچ کس از عظمت تو، آگاه نیست... "او"یی که نهایت عظمت و شکوه است و هر چه داری و داریم، از عنایت بی انتهایش است... خدایا، ممنونم... خیلی زیاد...
در پاییز، رنگ سرخ جذاب ترین و چشم گیرترین رنگ است که آدم را به شوری شیدایی می آورد. رنگ های سرخ پاییز، زیباترین نقاطش هستند و پاییز با رنگ سرخ، فوق العاده می شود. همان قدر که پاییز با رنگ سرخ محشر می شود، همان قدر هم من می شوم. من وقتی خود را آراسته ام و به رنگ سرخ آمیخته ام، همان پاییزم، با برگ های سرخ ِجذاب دل فریبش... کافیست دقت شود، تا وقتی کسی مرا با رنگ سرخ ببینید، درجا یاد پاییز با برگ های سرخش بیفتد و ناگهان بفهمد این دختر با رنگ های قرمز، همان پاییز ِسرخ است... این ها، یکی هستند، در دو جلوه ی متفاوت... پاییز جانم نزدیک است... پاییز عزیزم، بیا، بیا، بیا...

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۶ساعت 12:44 توسط روباه ِ پاییز... |